Psychologia Społeczna 4/2008

Niniejszy artykuł stanowi głos w dyskusji nad problemami postawionymi przez Tomasza Witkowskiego. Ponadto podejmujemy się krytyki dokonanej przez niego prowokacji oraz działań jej towarzyszących. Wskazujemy alternatywny sposób, w jaki można było osiągnąć zamierzony przez autora cel. Jednocześnie, zwracamy uwagę na negatywne zjawiska związane z kontrowersyjnym przedsięwzięciem Witkowskiego tj. złamanie wielu zasad etyki zawodowej, którego można było uniknąć. Demonstrujemy ułomności metodologiczne przeprowadzonych po prowokacji badań, ze względu na które wyciągnięte z nich wnioski są bezzasadne. Pokazujemy, w jaki sposób mistyfikator poprzez swoje działania mógł doprowadzić do podważenia zaufania do psychologii akademickiej, w tym również do psychoterapii opartych na empirii. W rezultacie, efekt przez niego osiągnięty może być wyłącznie odwrotny od zamierzonego. Zniechęcony do profesjonalnej psychologii pacjent stanowi bowiem łatwiejszy cel dla reklamujących się w atrakcyjny sposób szamanów.