W publikacji przedstawiono kulisy przenosin Józefa Andrzeja Gierowskiego, historyka pracującego na Uniwersytecie Wrocławskim, do Krakowa na Uniwersytet Jagielloński. Ten naukowy transfer dokonał się w latach 19641965 i był ściśle związany ze śmiercią Kazimierza Lepszego, rektora UJ, który zmarł 30 maja 1964 r., pozostawiając wakującą Katedrę Historii Nowożytnej XVIXVIII Wieku w Instytucie Historycznym UJ. W realiach PRL-u przeniesienie się z jednej uczelni na drugą było sprawą nieomal wagi państwowej, w którą zaangażowały się i w której pośredniczyły władze na najwyższym szczeblu (partyjne oraz państwowe/ministerialne), a ich przychylność okazała się być może decydująca dla powodzenia całego przedsięwzięcia, jakim był przyjazd J.A. Gierowskiego do Krakowa i objęcie przez niego kierownictwa Katedry Historii Nowożytnej XVIXVIII Wieku. W publikacji zostały ukazane również kulisy swoistej rywalizacji o krakowską katedrę, którą chcieli objąć Władysław Czapliński, starszy kolega J.A. Gierowskiego z Wrocławia, Adam Kersten z Lublina, i Celina Bobińska z UJ, pragnąca połączyć kierowaną przez nią Katedrę Historii Powszechnej Nowożytnej i Najnowszej z Katedrą Historii Nowożytnej XVIXVIII Wieku, co jeśliby zakończyło się powodzeniem doprowadziłoby do stworzenia największej tego typu katedry w strukturze ówczesnego Instytutu Historycznego UJ. Godne podkreślenia jest również zaangażowanie w tę sprawę osób, którym zależało na wzmocnieniu krakowskiego środowiska historycznego o ludzi prezentujących wysoki poziom naukowy. Taką postacią jest Henryk Wereszycki, który od samego początku kibicował przenosinom J.A. Gierowskiego do grodu nad Wisłą i ze swojej strony czynił wszystko, aby starania te zakończyły się pomyślnie.
Szybka wysyłka
