Pieśni i piosenki (Digipack) (nw)

Polski przemysł fonograficzny został całkowicie zniszczony podczas Drugiej Wojny Światowej. Po wojnie powstały prywatne wytwórnie płytowe: `Mewa` w Poznaniu (1945r.) `Fogg-Record` w Warszawie. W zniszczonej stolicy ocalała częściowo niemiecka filia wytwórni `Odeon` przy ul. Płockiej 13, która do wybuchu II Wojny Światowej nagrała kilka tysięcy płyt z polskim repertuarem. Jesienią 1945 roku rozpoczęto tłoczenie płyty z ocalałych matryc. Studio `Odeonu` było zniszczone przez działania wojenne. Pierwsze nowe płyty wydane w 1946 roku nagrano dla `Odeonu` w wytwórni `Mewa` a tłoczono w Warszawie. W tych nagraniach orkiestrą dyrygował Olgierd Straszyński, znany, przedwojenny muzyk z `Odeonu` i Polskiego radia. Były to kolędy, pieśni, piosenki i najnowsze przeboje. Z tej serii płyt wybraliśmy nagrania Janusza Popławskiego. W październiku 1948 roku wydano pierwsze płyty nagrane już w odbudowanym studiu na Płockiej. Wtedy warszawska wytwórnia otrzymała nazwę `Zjednoczone Zakłady Przemysłu Muzycznego. Przedsiębiorstwo Państwowe. Zakłady Fonograficzne MUZA.` W katalogu płyt `Muza` (październik-listopad) z 1948 roku były nagrania Mariana Olszewskiego, to przedwojenny pseudonim Janusza Popławskiego.)W okupowanej Warszawie produkowano nielegalnie płyty Odeonu w godzinach nocnych. Dopóki okupanci nie wykryli tej produkcji wytłoczono około 1700 płyt. Z tego tłoczenia pochodzi tango `Chryzantemy złociste`(zn.13). Reszta nagrań to płyty tłoczone po wojnie z ocalałych matryc. Te przeboje przeżywały drugą młodość i miały powodzenie na równi z nowościami. Bawiła się przy nich na prywatkach powojenna młodzież.