Polska pod okupacją 1939-1945 Tom 3

Tom otwiera artykuł Sebastiana Piątkowskiego, który opisuje wykorzystanie zbrodni katyńskiej przez niemiecką propagandę w polskojęzycznych dziennikach wydawanych w Generalnym Gubernatorstwie. W kolejnym tekście Tomasz Sudoł weryfikuje dotychczasowe ustalenia w sprawie zbrodni popełnionych przez Panzer-Division „Kempf” na żołnierzach Wojska Polskiego w Zakroczymiu we wrześniu 1939 r. W trzecim artykule Marcin Przegiętka omawia działalność organizacji Selbstschutz Südostpreußen w latach 1939–1940. Dział Szkice otwiera tekst Anny Czocher, która w oparciu o akta krakowskiego więzienia przy ul. Senackiej przybliża drobną przestępczość pospolitą w Krakowie w latach 1939–1945. Sławomir Kalbarczyk traktuje o śledztwie NKWD w sprawie polskich oficerów zaangażowanych w działalność Komisji Kulturalno-Oświatowej w obozie w Starobielsku. Z kolei Mirosław Węcki przedstawia zebrane przez Służbę Bezpieczeństwa III Rzeszy opinie mieszkańców prowincji górnośląskiej na temat czołowych osobistości III Rzeszy. Dział zamyka opracowanie Janusza Piwowara, który podjął próbę opisania historii niemieckiego obozu w Działdowie i losów jego więźniów w świetle akt gestapo, przechowywanych w Archiwum Instytutu Pamięci Narodowej. W dziale Materiały znalazł się opracowany przez Igora Hałagidę dokument opisujący przebieg zamachu Armii Krajowej na siedzibę Ukraińskiego Komitetu Pomocowego w Warszawie 31 marca 1944 r., opracowaną przez Karola Sacewicza „Informację o działalności agentur Kominternu w Polsce (sierpień – wrzesień 1942 r.)” sporządzoną w Biurze Informacji i Propagandy Komendy Głównej AK oraz opracowany przez Mirosława Sikorę i Sebastiana Rosenbauma raport niemieckiej Służby Bezpieczeństwa ukazujący jej potencjał analityczny na przykładzie rozpoznania struktury etniczno-językowej w prowincji górnośląskiej w latach II wojny światowej. W dziale Badania Wojciech Wichert podjął temat politycznego i administracyjnego ustroju Okręgu Rzeszy Gdańsk–Prusy Zachodnie w latach 1939–1945 w świetle najnowszej niemieckiej literatury historycznej. Tom zamykają dwa artykuły recenzyjne: Sławomira Kalbarczyka o monografii Wołodymyra Barana i Wasyla Tokarskiego na temat terroru w latach 1939–1941 na terenie anektowanych przez ZSRS i wcielonych do Ukraińskiej SRR ziem polskich oraz Marcina Przegiętki o opracowanym przez Stephana Lehnstaedta i Jochena Böhlera wyborze źródeł na temat działalności niemieckich grup operacyjnych Policji Bezpieczeństwa i Służby Bezpieczeństwa na ziemiach polskich jesienią 1939 r.