Kaleidoscopic (w.)

Lider Jaga Jazzist zadziwia piękną orkiestrową suitą inspirowaną klasyką muzyki filmowej. `Kaleidoscopic` lidera norweskiego kolektywu Jaga Jazzist (Jaga) to fascynująca fuzja dyskretnej elektroniki i przepięknych klasycznych orkiestracji autorstwa Horntvetha (gra też na pianinie, klarnecie i gitarach) w wykonaniu Łotewskiej Narodowej Orkiestry Symfonicznej pod batutą jednego z najwybitniejszych wspołczesnych dyrygentow - Terje Mikkelsena. Choć to utwor pomyślany na wielką orkiestrę, sam autor traktuje go jako kontynuacje swych poszukiwań na płytach Jaga Jazzist i `Pooka`. Tyle, że tym razem sięgnał po nieco inne instrumentarium i szczególnie zadbał o spójność kompozycji. Chciałem, stworzyć całosć, którą najlepiej poznawać za jednym przesłuchaniem. Dlatego nie dzieliłem płyty na osobne kawałki. To przemyślana decyzja - sądzę, że tak najlepiej odbierać ten album. Nie było moim celem tworzenie `trudnej` muzyki - `Kaleidoscopic` nie jest trudne do zrozumienia. Ale podoba mi sie idea, by poświęcić muzyce troche czasu i uwagi. Wyzwaniem było dla mnie znalezienie odpowiedniego balansu - tak by rezultat nie był ani zbyt intensywny, ani zbyt kojący - mówi Norweg. Jako swe inspiracje tym razem wskazuje nie tyle symfonicznych klasyków, ale przede wszystkim dzieła (także teoretyczne) geniusza kina Siergieja Eisensteina, oraz klasykę muzyki filmowej: dziela Franza Waxmana (`Bulwar Zachodzącego Słońca`, `Okno na podwórze`), Bernarda Hermanna (`Psychoza`, `Taksówkarz`, `Fahrenheit 451`), Eleni Karaindrou (filmy Theo Angelopoulosa) czy Ennio Morricone. Choć, jak przyznaje autor - duży wpływ na jego muzyczną wizję wywarla też płyta `Ys` Joanny Newsom (to ona przekonała go, by nie dzielić `Kaleidoscopic` na osobne części), a także twórczość m. in. Terry`ego Rileya, Charlesa Mingusa, Stereolab i Roberta Wyatta.