Rok szczura

To nie jest fikcja literacka, lecz wierny, prawie codzienny zapis wydarzeń, refleksji i nade wszystko przeżyć autora w okresie od grudnia 2015 do maja 2016 roku.
Jego podstawę stanowią prowadzony wówczas blog oraz teksty felietonów dla prasy. Przeplatają się w nich sprawy osobiste oraz opinie dotyczące ówczesnej sytuacji politycznej; możemy więc zarówno wejrzeć w nacechowane serdecznością i miłością relacje rodzinne, jak też śledzić twórczość i aktywność publicystyczną znanego pisarza o bardzo wyrazistych i zdecydowanych poglądach na polską rzeczywistość. Najważniejsza jednak w tej książce jest depresja – choroba dla wielu trudna do zrozumienia, ale mogąca mieć straszne skutki – oraz skomplikowana i bolesna walka z nią.
Choroba trudna do zrozumienia – bo często z zewnątrz niewidoczna i jak można zrozumieć to, że osoba odnosząca sukcesy twórcze i ciesząca się szczęśliwym życiem rodzinnym może dążyć do samozniszczenia? „Niektórzy bliscy mi ludzie mają do mnie żal, że to piszę, że to zbyt intymne, prywatne, że mógłbym to robić tylko dla siebie. Tak, to jest publiczne obnażenie się, akt ekshibicjonizmu, ale mam wrażenie, że to mi bardzo pomaga. To terapia, a też dzielenie się sobą z innymi i poczucie, że komuś może to pomóc”.