Wyznania świętego Patryka

Ile mamy w Polsce dokumentów pisanych, które mają ponad tysiąc lat? Z pewnością niewiele. A ile mamy tego typu dokumentów opublikowanych współcześnie w formie książki? Dokument, który oddajemy oddajemy czytelnikowi do rąk, jest unikatem. Czytając tę książkę, nie można oprzeć się wrażeniu, że treść w niej zawarta wynika z autentycznego przeżycia Boga.
Z pewnością może być ona źródłem wielkiej pociechy oraz inspiracją do refleksji nad własnym życiem.
Patryk nosił celtyckie imię Sucat. Urodził się w 385 r. (według innych źródeł 389). Pochodził najprawdopodobniej z terenów dzisiejszej Walii, choć za miejsce urodzenia bywa również uważane Bannavem Taberniae na zachodnim wybrzeżu Brytanii.
Praca św. Patryka doprowadziła do ewangelizacji północnej, środkowej i zachodniej części wyspy oraz wprowadzenia zorganizowanej formy działalności kościelnej. Założył wiele kościołów, m.in. katedrę i klasztor w Armagh (444). On sam prowadził bardzo surowe życie zakonne. Jeszcze za życia zasłynął wieloma cudami, które przyczyniły się do nawrócenia Irlandczyków. Według legend przywracał wzrok ślepcom, ożywiał zmarłych i uwolnił Irlandię od plagi węży. Pod koniec życia dokonał chrztu kraju. Zmarł prawdopodobnie w 461 r. O życiu świętego dowiadujemy się z jego własnych Wyznań i Listu do Korotyka.