Dukas: Ariane et Barbe-Bleue

Wystawiona po raz pierwszy w 1907 roku, opera Dukasa Ariadna i Sinobrody (oparta na opowieści Maeterlincka) wywołała ożywione dyskusje w salonach Paryża. Ruch sufrażystek był w powijakach, a wykorzystywanie kobiet i rażąca nierówność płci – tematy podkreślane przez operę – były ryzykownymi zagadnieniami dla dyskursu publicznego tamtego czasu. Wielkoduszna decyzja Ariadny, aby pozwolić żyć Niebieskiemu Ptakowi na koniec utworu i jej odmowa słuchania go, postrzegane były jako żądane większego sfeminizowania polityki. Jej walka o wolność rozumiana była jako nawoływanie do zwiększenia praw obywatelskich kobiet. Przyjęcie tej historii i wzrost Narodowego Socjalizmu w latach 1930-tych (Dukas był Żydem) sprawiły, że dzieło to nie weszło na stałe do repertuaru operowego. Nigdy nie brakowało mu jednak mistrzów zafascynowanych nim. Podziwiane było przez innych kompozytorów – Szymanowskiego, Busoniego, Schoenberga i Weberna.

Partytura Dukasa jest cudowną mieszanką wpływów Wagnera, Richarda Straussa i impresjonizmu. Miejscami przywoływany jest również duch Berlioza – łatwo można zrozumieć podziw Bruno Waltera i jego pogląd, że opera ta stoi na równi z Palleas i Melisande i jest jedną z wielkich oper francuskich.

• Wartościowe wznowienie zapomnianego dzieła Dukasa, które zasługuje na takie samo miejsce w repertuarze jak Pelleas et Melisande Debussy’ego
• Prezentuje wielki amerykański sopran dramatyczny Deborah Polaski i Bertranda de Billy, gwałtownie rosnącego w sławę, jako najbardziej interesujący z dyrygentów operowych chwili.

• „Świat dźwięków jedynej opery Paula Dukasa, uwodzicielska mieszanka obfitości Straussa i francuskiej przejrzystości, sprawia, że każde wykonanie Ariadna i Sinobrody jest wciągające, nawet zanim oczaruje nas intrygujący symbolizm libretto Marice’a Maeterlincka. Jest to jedna z niedocenionych oper XX wieku, pierwsze feministki czerpią z mitu Błękitnego Ptaka, w którym w retrospekcji odkryta jest również Melisanda jako jedna z żon byłego seryjnego mordercy” The Guardian 2008
• „Bertrand de Billy jest świetnym adwokatem niniejszego dzieła w tym nagraniu na żywo z występu koncertowego w wiedeńskim Konzerthaus. Dźwięk jest żywy, a chóry i orkiestra wspaniałe”. MusicWeb

Ariane DEBORAH POLASKI
Nurse JANE HENSCHEL
Bluebeard KWANGCHUL YOUN
Sélysette RUXANDRA DONOSE
Bellangere STELLA GRIGORIAN
Ygraine ILEANA TONKA
Mélisande NINA BERNSTEINER
An Old Peasant ANTE JERKUNICA
Second Peasant ERIK ARMAN
Third Peasant MARKUS RAAB

Slovak Philharmonic Choir chorus master Blanka Juhanakova
Radio-Symphonieorchester Wien
Bertrand de Billy