Byleby Irenka mówiła po polsku… Z nieznanej "poznańskiej" korespondencji Marii Skłodowskiej-Curie do Janiny Dygat

Choć noblistka nigdy nie zagościła w Poznaniu, co pewien czas odkrywamy nieznane dotąd ślady jej związków ze stolicą Wielkopolski. "Poznańskie" pamiątki po Wielkiej Uczonej traktujemy ze szczególnym pietyzmem. Niezwykle budujący jest fakt, iż pamięć o polskiej noblistce kultywowana jest także wśród młodego pokolenia poznaniaków, członków społeczności uniwersyteckiej, czemu daje m.in. wyraz autor niniejszego opracowania. Doktorant na Wydziale Historycznym UAM przytacza treść i okoliczności powstania dwóch niezwykle interesujących listów Marii Skłodowskiej-Curie, adresowanych do jego prababci Joanny Dygat - zapomnianej nauczycielki, tłumaczki i działaczki społecznej. Ta ostatnia niemal równolegle z uczoną uczęszczała na Sorbonę, następnie udzielała lekcji języka polskiego najstarszej jej córce Irenie (również przyszłej noblistce), by w końcu osiąść na stałe w Poznaniu.