Pieniądz cyfrowy banków centralnych

Wzrost popularności cyfrowego pieniądza prywatnego przy jednoczesnym spadku wykorzystania
gotówki w wielu krajach stał się jedną z przyczyn powstania i rozwoju koncepcji cyfrowego
pieniądza banku centralnego (CBDC – Central Bank Digital Currency). Wprowadzenie
CBDC postrzegane jest jako sposób na zatrzymanie procesu spadku roli pieniądza publicznego
w krajowych systemach pieniężnych. Ponadto argumentuje się, że emisja CBDC przyczyni się
do zwiększenia efektywności systemów płatniczych. Należy jednak podkreślić, że przesłanki
wprowadzenia CBDC występują głównie w gospodarkach wschodzących i rozwijających się.
Banki centralne z tej grupy krajów są również najbardziej zaawansowane we wdrażaniu CBDC.
Tematyka CBDC jest relatywnie nowa, a literatura naukowa na ten temat dopiero powstaje.
Dotychczas jedynie kilka krajów wprowadziło CBDC do powszechnego obiegu, natomiast wiele
banków centralnych prowadzi programy pilotażowe, mające na celu testowanie zaprojektowanej
formy CBDC przed podjęciem decyzji o jego emisji.

W książce przedstawiono:
• założenia teoretyczne pieniądza cyfrowego banku centralnego,
• zróżnicowane motywy jego wprowadzenia,
• potencjalne efekty emisji CBDC dla polityki pieniężnej i stabilności finansowej,
• analizy empiryczne jurysdykcji, w których banki centralne pozostają najbardziej zaawansowane we wdrożeniu CBDC.
W odniesieniu do gospodarek wysoko rozwiniętych Autorzy świadomie skoncentrowali się
na pracach Europejskiego Banku Centralnego, gdyż System Rezerwy Federalnej nie deklaruje
obecnie zamiaru wprowadzenia CBDC, a w pozostałych krajach należących do tej grupy motywy
i uwarunkowania emisji CBDC pozostają zbliżone. Duży nacisk położony został na analizę
doświadczeń empirycznych banków centralnych gospodarek wschodzących i rozwijających się
ze względu na ich największe zaawansowanie we wdrażaniu CBDC.