Utwór ma klasyczny układ czterech części:
I wstęp i allegro sonatowe (w którym przetworzeniem jest rak ekspozycji);
II część wolna (a la kołysanka);
III scherzo ABA (z triem pośrodku) i koda;
IV finał.
Tektonika kompozycji nawiązuje do najbardziej lubianej i najczęściej dyrygowanej przez Pendereckiego VII Symfonii Ludwiga van Beethovena. Nie ma tu jednak cytatów ani bezpośrednio skopiowanych konstrukcji.
Utwór dedykowany Krzysztofowi Pendereckiemu.