Perspektywa dorosłości i obraz pracy ludzkiej w swobodnych wypowiedziach dzieci w wieku wczesnoszkolnym

Zainteresowanie dziecka światem ludzi dorosłych podczas pierwszych doświadczeń społecznych przejawia się zaciekawieniem światem ich pracy, czynnościami zawodowymi, narzędziami i środkami pracy. Na pierwszym etapie edukacji osobami kierującymi i wspierającymi aktywność dziecka są – obok rodziców i wychowanków w środowisku rodzinnym – nauczyciele, oferujący działania, poszukiwania, rozwiązania, środki i metody poznawania otaczającej rzeczywistości. Proces wrastania w świat dorosłych (w tym również w świat pracy) rozpoczyna się już w pierwszych latach życia dziecka. Poznawanie i działanie w obszarze tradycyjnie rozumianych środowisk wychowawczych może stać się wyzwaniem dla refleksyjnej praktyki pedagogicznej. Poznawanie dziecka – przez analizę tworzonych przez nie tekstów i rysunków - może stać się również źródłem refleksji pedagogicznej dotyczącej przekształceń ewentualnych niewłaściwych kojarzeń i ocen związanych z pracą ludzką. Ukazanie uwarunkowań pierwszych lat edukacji dzisiejszego młodego pokolenia Polaków, przedstawienie sposobu wartościowania pracy przez ich nauczycieli i rodziców oraz prezentacja ich pierwszych ocen związanych z pracą i pierwszych życzeń/marzeń życiowych/zawodowych może pomóc w zrozumieniu pokoleniowej filozofii młodych Polaków. Może dzięki temu łatwiej będzie można zrozumieć przekształcanie „starego świata” i kreowanie go na nowo wchodzących w dorosłe życie na początku XXI wieku Polaków/Europejczyków.