Ustrój Unii Europejskiej i ustroje państw członkowskich Stan prawny: 31.08.2007 r.

Prezentowane opracowanie jest pierwszym tego rodzaju podręcznikiem akademickim w Polsce.
Autorami poszczególnych rozdziałów są prawnicy - konstytucjonaliści lub politolodzy z kilku polskich uniwersytetów, zaś redaktorem naukowym całości - kierownik Katedry Prawa Konstytucyjnego Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Konkretne prezentacje starano się oprzeć na jednolitym schemacie konstrukcyjnym. Polska weszła do Unii Europejskiej, składającej się z 15 członków, wraz z dziewięcioma innymi krajami europejskimi. Do tej grupy wkrótce dołączyły kolejne dwa państwa. UE skupia wyłącznie kraje demokratyczne, oparte na idei praworządności, szerokim katalogu praw i wolności jednostki, w których istnieje podział władzy oraz niezawisłość wymiaru sprawiedliwości. Sama jest również zrzeszeniem 27 państw, a jej ustrój jest z jednej strony syntezą najlepszych tradycji konstytucyjnych poszczególnych członków, a z drugiej - wzorcem dla kształtowania ich podstaw ustrojowych. Ustroje państw członkowskich nie są jednak identyczne. Wszędzie tam, gdzie jest to zgodne z życzeniami narodów europejskich, funkcjonują one w ramach swych własnych, odrębnych tradycji ustrojowych, ujmowanych w obowiązujących konstytucjach, chociaż łatwo też zauważyć istniejącą w obrębie Wspólnoty swoistą wędrówkę konkretnych rozwiązań ustrojowych. Doświadczenia krajów o długiej tradycji konstytucyjnej oraz wartości zawarte w traktatach założycielskich mogą stać się inspiracją dla państw o mniejszym dorobku.