Najpiękniejsza noc duszy

- Co zrobiłeś?

- Nie wiem. Dlatego nie mogę spać.

- Nie w tym sensie. Gdy dowiedziałeś się, że zdradziła.

- Wróciłem do Afryki.

- Czemu jej nie zastrzeliłeś? zapytał szczerze oburzony.

- U nas tak się nie robi.

- Jakbyś jej strzelił w łeb, to przynajmniej mógłbyś normalnie spać.

Czternaście niepokojących opowiadań kreśli ponury obraz naszego świata, ale w każdym z nich autor pozostawia czytelnikowi szansę dostrzeżenia czegoś pięknego. Jaszberenyi zrobił w swojej prozie kolejny krok naprzód, pokazując niedowiarkom, że Węgry są równie egzotycznym miejscem jak Bliski Wschód. Nie ma znaczenia, jaka jest sceneria bestialstwo i bezbronność człowieka zawsze wyjdzą na światło dzienne, podobnie jak dobro i zło. Świat jest cholernie samotnym miejscem, a jednak Jaszberenyi podejmuje próbę niemożliwego: opowiada historie, które ani trochę nie są rozrywkowe, lecz mimo wszystko, zważywszy na okoliczności, często niosą ze sobą otuchę.

Laszló Valuska, Konyves magazin