Prognoza pogody. 101 wierszy wybranych

W ocenie Michała Piętniewicza dokonującego omówienia tomu poezji „Prognoza pogody – wybór wierszy Bartłomieja Kucharskiego OCD, niezwykłego mnicha, wybrzmiewa całą gamą odcieni, odczuć, pragnień. To niezwykły i zróżnicowany kalejdoskop sprzecznych czasem dążeń. Przybliża jednak czytelnikowi wielką tajemnicę obcowania z nienazwanym. W pewnym sensie w pokaźnej książce Kucharskiego mamy jeśli nie „wszystko”, to co najmniej bardzo dużo – dusza poety jest niezwykle pojemna i barwna. […] Są tu dwa centra niezwykłych, filozoficznych medytacji poetyckich: jednym jest krzyż, pokora, ubóstwo, pragnienie bycia ubogim, drugim – tylko w pozornej sprzeczności stojącym z pierwszym – niezwykle, epikurejskie umiłowanie życia i świata widzialnego, liczne podróże w przestrzeni, czasie i pamięci – coś, co nazwać by można niezwykłą chłonnością, wręcz nienasyceniem wyobraźni poetyckiej”.