REWOLUCJA SPOŁECZNA CZY DZIKA PRZEBUDOWA SPOŁECZNE SKUTKI PRZEKSZTAŁCEŃ WŁASNOŚCIOWYCH W POLSCE (1944-1956)

W społecznej historii Polski wiek XX wyróżniał się wyjątkową dynamiką zmian. Szczególnie ważnym punktem zwrotnym były lata 1944/1945, inaugurujące instalację nowego ustroju społecznego. Brzemienne w skutki okazały się szczególnie przekształcenia własnościowe stanowiące klucz do budowy nowego społeczeństwa. Prowadzono je pod hasłem uspołecznienia podstawowych środków produkcji jako aktu sprawiedliwości społecznej, która była jednym z najważniejszych haseł na sztandarach władzy ludowej.
Stosunek reżimu do własności dobrze ilustruje fakt, iż w bardzo pojemnym katalogu wrogów ważne miejsca zajmowali: „kapitaliści", „burżuje", „obszarnicy", „spekulanci", „kułacy" „prywaciarze". W latach 1944–1956 pod pretekstem przeprowadzenia reform gospodarczych dokonano likwidacji warstw posiadających, traktując je jako zaplecze materialne dla przeciwników systemu, i zredukowano strukturę społeczną do dwóch głównych warstw robotników i chłopów (90%) oraz inteligencji. Poza zmianami strukturalnymi obserwujemy również bardzo istotne zmiany stylu życia i mentalności.