Starsza Pani na balkonie

Oddając głos bohaterce naznaczonej trudnymi doświadczeniami ubie-głego wieku, Patrycja Purgał tworzy opowieść o kondycji współcze-snego człowieka – o tożsamości i przemijaniu, samotności i nadziei,zagubieniu wśród technologii, nadmiaru informacji i nieustannego po-śpiechu, bezradności wobec wszechobecnego zła, utracie wspólnotowościi potrzebie empatii. Pozornie zwyczajny obraz staje się punktem wyjściado refleksji nad rzeczywistością, którą coraz trudniej zrozumieć.Starsza Pani zadaje pytania, których nie chcemy sobie zadawaći zauważa to, co wolimy przemilczeć. Obserwowana dłuższy czas przezpoetkę, sama okazuje się uważną obserwatorką otaczającego świata,przez co „obserwujący staje się obserwowanym” i z tej dychotomiiwykluwa się głębokie spojrzenie na niełatwą codzienność. To poezjasubtelna i przenikliwa zarazem – pełna prostoty, która trafia w samo sedno.