Świadomy własnego geniuszu, ambitny i niezależny Tycjan z niezwykłą swobodą poruszał się między pracownią a światem dworskich intryg i wielkiej polityki. Na swoich obrazach stworzył język zdolny opowiadać o tym, co w człowieku najtrudniejsze do uchwycenia – pragnieniu, dumie, lęku, namiętności i przemijaniu. Jego płótna rozświetla weneckie światło, ciała modeli pulsują życiem, a twarze zdają się skrywać więcej, niż pozwalają zobaczyć. W scenach religijnych sacrum splata się z ludzkim dramatem, antyczni bogowie poddają się ziemskim żądzom, a splendor władzy książąt, papieży i cesarzy nie przesłania na ich portretach prawdy o człowieku. Z prowincjonalnego Pieve di Cadore artysta dotarł na najświetniejsze dwory Europy, stając się księciem malarzy i jednym z najpotężniejszych artystów swojej epoki. Pozostawił dzieła, w których renesansowa harmonia zaczyna ustępować miejsca malarstwu bardziej swobodnemu, zmysłowemu i pełnemu emocji – sztuce, z której czerpać będą Rubens, Velázquez i całe pokolenia ich następców.
Sławomir Cendrowski jest doktorem nauk humanistycznych, specjalistą w zakresie historii sztuki i kultury, wykładowcą uniwersyteckim, redaktorem monografii i katalogów wystaw muzealnych. Zajmuje się także sztuką regionalną. Autor opublikował wiele artykułów z malarstwa nowożytnego oraz mecenatu artystycznego. Jest też autorem albumów popularnonaukowych z dziedziny malarstwa.
Szybka wysyłka
